დედანი (რუსულად)
Пью воду из ручья Давида
Взахлёб. Припав иссохшим ртом.
Благодарю тебя, планида,
За эту жажду и за то,
Что мои чахнущие гены
Под страхом Страшного суда
Из чрева Огненной геенны
Ты вызволила навсегда.
Очистила от тлена блуда
И копоть скверны соскребла,
Вернула телу предков удаль
И два несломленных крыла.
И врал я в памяти блаженство —
Колено, племя, имя, род —
Распознаю слова по жестам,
Глухонемой, ослепший крот.
Блуждаю в письменах и знаках,
В шофара вслушиваюсь зов,
И имя древнее Иаков,
Себе я возвещаю вновь.
Кумранских амфор тайну вызнав
И вещий ощутив озноб,
Я тонкую тетрадку жизни
Перепишу с самих азов.
ინგლისური თარგმანი
დავითის ნაკადულიდან ვსვამ წყალს
ხარბად. გამომშრალი ბაგით მივკონებივარ.
გმადლობ, ბედო,
ამ წყურვილისთვის და იმისთვის,
რომ ჩემი მიმქრალი გენები,
განკითხვის დღის მუქარის ქვეშ,
ცეცხლოვანი გეენიის მუცლიდან
სამარადისოდ იხსენი.
განწმინდე ისინი გარყვნილების ლპობისგან
და გადაფხიკე შებილწვის ჭვარტლი,
სხეულს დაუბრუნე წინაპართა სითამამე
და ორი უვნებელი ფრთა.
მე კი მეხსიერებაში ნეტარებას ვიცრუებდი —
ტომი, გვარი, სახელი, მოდგმა —
სიტყვებს ჟესტებით ვარჩევ,
ყრუ-მუნჯი, დაბრმავებული თხუნელა.
დავეხეტები დამწერლობათა და ნიშანთა შორის,
ყურს ვუგდებ შოფარის ხმობას,
და უძველეს სახელს — იაკობს
კვლავ ახლიდან ვუცხადებ საკუთარ თავს.
შევიცანი რა ყუმრანის ამფორების საიდუმლო
და ვიგრძენი წინასწარმეტყველური ჟრუანტელი,
ჩემი ცხოვრების თხელ რვეულს
თავიდან, პირველივე ასოებიდან გადავწერ.
ინგლისური ტექსტი სიტყვასიტყვითი, სტრიქონ-სტრიქონ თარგმანია და იმისთვისაა მოცემული, რომ მკითხველმა დედანს თვალი მიადევნოს.
ლექსის შესახებ
ლექსს ღრმა აზრი და მდიდარი სახეობრივი ენა ახასიათებს. ავტორი ოსტატურად იყენებს მეტაფორებსა და სიმბოლოებს, რათა გადმოსცეს თავისი გრძნობები და ფიქრები.
- თემა: ლექსი ეხება თვითშემეცნებას, რწმენას, გამოსყიდვასა და აღორძინებას. ავტორი საკუთარ ფესვებს ეძებს, ცდილობს წინაპრებთან კავშირის პოვნას და საკუთარი თავის შეცნობას.
- სახეები: დავითის ნაკადულის წყლის, ცეცხლოვანი გეენიის, ყუმრანის ამფორებისა და შოფარის სახეები ცოცხალ და დასამახსოვრებელ სურათს ქმნიან.
- ენა: ლექსი ლამაზი, გამომსახველი ენით არის დაწერილი. ავტორი მდიდარ ლექსიკას, მეტაფორებს, ალეგორიებსა და სხვა სტილისტურ ხერხებს იყენებს.
- ემოცია: ლექსი გამსჭვალულია იმედით, რწმენითა და სიცოცხლის წყურვილით. ავტორი გულწრფელად უზიარებს მკითხველს თავის განცდებს.
ამავდროულად, შეიძლება რამდენიმე მომენტის აღნიშვნა:
- სირთულე: ლექსი აღსაქმელად საკმაოდ რთულია. მის აზრს ყველა მკითხველი ვერ ჩასწვდება.
- ბუნდოვანება: ზოგიერთი სახე და სიმბოლო გაურკვეველი რჩება.
- პესიმიზმი: ლექსის ზოგიერთ სტრიქონში პესიმისტური განწყობა იჩენს თავს.
საერთო ჯამში, ეს ძალიან ძლიერი და ღრმა ლექსია, რომელიც წაკითხვად და ჩაფიქრებად ღირს.
