დედანი (რუსულად)
Совланут. Потерпи. Я терплю…
Притерпеться к судьбе нету мочи.
О, как тянется сердце к теплу
В бесноватые белые ночи.
И бессонницы рваная нить
Узелки туго вяжет на память.
Печки нет! Как огонь запалить,
Как согбённую спину расправить…
Совланут. Потерпи. Я стерплю.
Бьют по левой? Вот правая, бейте.
Вжик! То режет алмаз по стеклу,
По спине ходуном ходят плети.
Как тавро, я ношу пятерню
На щеке — эхо звонких пощёчин
Совланут! Потерплю, потерплю
Выйдет срок — рассчитаюсь по счёту.
Нет, не око за око, не зуб
За мой выбитый ражим де Садом,
Я в себе собираю грозу
С громом, молнией, тучею градной.
Совланут! Есть терпенью предел.
Лопнет! Прочь все табу и все вето.
Поднимусь и пойду по гряде,
И паду, как Варшавское гетто.
Совланут! Нетерпенье души,
Нетерпимость терпимости к бедам…
От гордыни земной отдышусь,
Дотерплю до победы!
ინგლისური თარგმანი
სავლანუთ. მოითმინე. ვითმენ…
ძალა არ მყოფნის, ჩემს ბედს შევეგუო.
ო, როგორ მიელტვის გული სითბოს
გაშმაგებულ თეთრ ღამეებში.
უძილობის გაწყვეტილი ძაფი კი
სახსოვრად მჭიდრო კვანძებს კრავს.
ღუმელი არ არის! როგორ დავანთო ცეცხლი,
როგორ გავმართო მოხრილი ზურგი…
სავლანუთ. მოითმინე. მოვითმენ.
მარცხენას მირტყამენ? აჰა, მარჯვენა, დამკარ.
ჭრიალ! ეს ალმასი მინას სერავს,
მათრახი ზურგზე წინ და უკან დასრიალებს.
დაღივით ვატარებ ხელის ანაბეჭდს
ლოყაზე — მჟღერი სილების ექოს
სავლანუთ! მოვითმენ, მოვითმენ
დადგება დრო — ანგარიშს გავასწორებ.
არა, არც თვალი თვალის წილ, არც კბილი
ჩემის წილ, ბრგე დე სადის მიერ ჩამოგდებულის,
საკუთარ თავში ქარიშხალს ვაგროვებ
ქუხილით, ელვით, სეტყვის ღრუბლით.
სავლანუთ! მოთმინებასაც აქვს ზღვარი.
გასკდება! ძირს ყველა ტაბუ და ყველა ვეტო.
წამოვდგები და ქედს გავუყვები,
და დავეცემი, როგორც ვარშავის გეტო.
სავლანუთ! სულის მოუთმენლობა,
უბედურებათა მიმართ შემწყნარებლობის შეუწყნარებლობა…
მიწიერი სიამაყისგან სულს მოვითქვამ,
გამარჯვებამდე მოვითმენ!
ინგლისური ტექსტი სიტყვასიტყვითი, სტრიქონ-სტრიქონ თარგმანია და იმისთვისაა მოცემული, რომ მკითხველმა დედანს თვალი მიადევნოს.
ლექსის შესახებ
- ემოციური გამომსახველობა: ლექსი აღსავსეა ძლიერი სახეებითა და მეტაფორებით, რომლებიც ცოცხლად გადმოსცემს რისხვის, სასოწარკვეთისა და შურისძიების წყურვილის გრძნობებს.
- ძლიერი ენა: ავტორი იყენებს ბრძანებითი კილოს ზმნებს („სავლანუთ“, „მოითმინე“, „დამკარ“) და ძახილის ნიშნებს, რითაც ექსპრესიისა და დინამიკის შეგრძნებას ქმნის.
- კონტრასტი: კონტრასტი მორჩილებასა („Savlanut. მოითმინე. ვითმენ…“) და ამბოხს („ავდგები და ქედს გავუყვები, / და დავეცემი, როგორც ვარშავის გეტო“) შორის დაძაბულობას ქმნის და ხაზს უსვამს ლირიკული გმირის გრძნობების სიღრმეს.
- აქტუალური თემა: ლექსი მოთმინებისა და მისი ზღვრების თემას აყენებს, რომელიც ნებისმიერ ეპოქაში აქტუალური რჩება.
